من عطر یاس خوشبو ندارم             در باغ رویا شب بو ندارم         قایق زیاد است اما برای      به تو رسیدن پارو ندارم          به تو رسیدن شاید طلسم است             من هم چراغ جادو ندارم.         

نمیگم دوستت دارم
نمیگم عاشقتم
میگم دیونتم كه اگه یه روز ناراحتت كردم بگی بیخیال دیونست . . .

اگه چشمم تو رو خواست قول میدم چشممو ببندم، اگه زبونم تو رو خواست قول میدم گازش بگیرم ، اما اگه دلم تو رو خواست چه کار کنم.؟؟

راه بهشت

مردی با اسب و سگش در جاده‌ای راه می‌رفتند. هنگام عبوراز كنار درخت عظیمی، صاعقه‌ای فرود آمد و آنها را كشت. اما مرد نفهمید كه دیگر ایندنیا را ترك كرده است و همچنان با دو جانورش پیش رفت. گاهی مدت‌ها طول می‌كشد تامرده‌ها به شرایط جدید خودشان پی ببرند.

پیاده ‌روی درازی بود، تپه بلندی بود، آفتاب تندی بود، عرق می‌

ریختند و به شدت تشنه بودند. در یك پیچ جاده دروازه تمام مرمری عظیمی دیدند كه به میدانی باسنگفرش طلا باز می‌شد و در وسط آن چشمه‌ای بود كه آب زلالی از آن جاری بود. رهگذررو به مرد دروازه ‌بان كرد و گفت: "روز بخیر، اینجا كجاست كه اینقدر قشنگ است؟"

دروازه‌بان: "روز به خیر، اینجا بهشت است."

- "چه خوب كه به بهشت رسیدیم، خیلی تشنه‌ایم."

دروازه ‌بان به چشمه اشاره كرد و گفت: "می‌توانید وارد شوید و هر چهقدر دلتان می‌خواهد بنوشید."

- اسب و سگم هم تشنه‌اند.

نگهبان:" واقعأ متأسفم . ورود حیوانات به بهشت ممنوع است."

مرد خیلی ناامید شد، چون خیلی تشنه بود، اما حاضر نبود تنهایی آب بنوشد. ازنگهبان تشكر كرد و به راهش ادامه داد. پس از اینكه مدت درازی از تپه بالا رفتند،به مزرعه‌ای رسیدند. راه ورود به این مزرعه، دروازه‌ای قدیمی بود كه به یك جاده خاكی با درختانی در دو طرفش باز می‌شد. مردی در زیر سایه درخت‌ها دراز كشیده بود وصورتش را با كلاهی پوشانده بود، احتمالأ خوابیده بود.

مسافر گفت: " روز بخیر!"

مرد با سرش جواب داد.

- ما خیلی تشنه‌ایم . من، اسبم و سگم.

مرد به جایی اشاره كرد و گفت: میان آن سنگ‌ها چشمه‌ای است. هرقدر كه می‌خواهیدبنوشید.

مرد، اسب و سگ به كنار چشمه رفتند و تشنگی‌شان را فرو نشاندند.

مسافر از مرد تشكر كرد. مرد گفت: هر وقت كه دوست داشتید، می‌توانیدبرگردید.

مسافر پرسید: فقط می‌خواهم بدانم نام اینجا چیست؟

- بهشت

- بهشت؟ اما نگهبان دروازه مرمری هم گفت آنجا بهشت است!

- آنجا بهشت نیست، دوزخ است.

مسافر حیران ماند:" باید جلوی دیگران را بگیرید تا از نام شما استفادهنكنند! این اطلاعات غلط باعث سردرگمی زیادی می‌شود! "

-        كاملأ برعكس؛ در حقیقت لطف بزرگی به ما می‌كنند. چون تمام آنهایی كه حاضرندبهترین دوستانشان را ترك كنند، همانجا می‌مانند...

بخشی از كتاب "شیطان و دوشزه پریم "

پائولو كوئیلو

من عشق را دیدم

   من عشق را دیدم ـ
احساس را دیدم
و خودم را در آئینه تو!
چه پوچ بودم و زشت!
و تو را درآئینه خود!
چه سلیس بودی و روان!

آه صد افسوس
که من با تو تر نشدم
کاش باران زده بود
تا نگاه خیس باران زده ات را
فرو می بردم در دل
و صعود می کردم در شور!


من طرحی از روی تو را
با خود برده بودم به خیالم!
که اگر شبی ماه نبود
من پای در تاریکی شب نگذارم.
من نمیرم .
من .....آه!

دستور زبان عشق

دست عشق از دامن دل دور باد!
می توان آیا به دل دستور داد؟

می توان آیا به دریا حکم کرد
که دلت را یادی از ساحل مباد؟

موج را آیا توان فرمود: ایست!
باد را فرمود: باید ایستاد؟

آنکه دستور زبان عشق را
بی گذاره در نهاد ما نهاد

خوب می دانست تیغ تیز را
در کف مستی نمی بایست داد

حالا تو قصر یخی بی تو من منتطرم
توی بغض لحظه ها از تو من بی خبرم
خورشید روشنی ها دیگه نوری نداره
نمی تابه آخه اون بی تو که جونی نداره
ببین خورشید خانم تو غم خوابیده
دل تو و من و از هم بریده
هنوزم یاد تو چراغ خونه است
نباشی زندگی بی تو بهوونه است

بیا تا قصر یخی چیکه چیکه آب بشه
دیوار فاصله ها بین مون خراب بشه
بیا تا قصر یخی با تب دستای ما
خورشید و بیدار کنه واسه فردای ما

 مي داني به کجا؟

 رفته ام براي گريه

 براي ديوانگي

 به قول خودت ديوانه شده ام

 اگر بودي لحظه ها را با هم گريه مي کرديم

 لحظه هايي که خبر از

 جدايي تلخ بادبادکهاي خوشبختي مي دهند.

اسکله ي ناز چشات حريم امن قايقم

 تو ساعت يه ربع به عشق عقربه ي دقايقم

 گرماي دستاي تورو به صد تا دنيا نمي دم

 هر وقت که يارم تو بودي بي کسي رو نفهميدم

 تو بند دل سلول عشق حبس نگاتو مي کشم

 ولي بازم رو ميله هاش عکس چشاتو مي کشم

 آي قصه ي بي سر و ته شعر بدون قافيه

 براي مرگ اين صدا نبودن تو کافيه

                    شگفتا!               

وقتی بود نمی دیدم

وقتی می خواند نمی شنیدم

وقتی دیدم که نبود

وقتی شنیدم که نخواند

چه غم انگیز است وقتی

چشمه ای سرد و زلال در برابرت می جوشد

می نالد

و تو تشنه ی آتش باشی و نه آب

و وقتی چشمه خشکید و از آسمان آتش بارید

و از زمین آتش روئید

تو تشنه ی آب گردی و نه آتش

و بعد عمری گداختن

از غم نبودن کسی که

تا بود از غم نبودن تو می گداخت

                      تصمیم درست

                      رمز گرفتن تصمیم درست یک کلمه است:

                     تجربه

                     رمز کسب تجربه دوکلمه است:

                     تصمیم نادرست 

روی لبهایت سادگی موج می زند

مثل دلم وقت دیدنت

و عمق چشمهایت ستاره باران است .

و من ...

خیره به چشمانت .

مدام اصرار و اصرار

می دانم خسته ای اما

،

تا گسستن آخرین بند چشم برهم زدنی باقیست .

 دل تنها عضوي است كه با نگاه لمس مي شود.

دل تاري است كه وقتي بشكند بهتر مي نوازد.     خدا را بخوان تا خدا تو را از خواندني ها قرار دهد.

"گل نازم"

گل نازم تو با من مهربون باش

واسه چشمام

گل رنگین کمون باش

اسیر باد و بارونم ، شب و روز

گل این باغ بی نام و نشون باش

من عاشقی دل خونم

شکسته ای محزونم

پناه این دل بی آشیون باش

دلم تنگه ، تو با من مهربون باش

گل ناز ، آسمونم بی ستاره است

مثل ابرها دل من پاره پاره است

دوباره عطر تو پیچیده در باد

نفس امشب برام عمر دوباره است

من عاشقی دل خونم شکسته ای محزونم پناه این دل بی آشیون باش دلم تنگه ، تو با من مهربون باش                              گل نازم بگو بارون بباره که چشمهات به یاد من میاره تماشای تو زیر عطر بارون چه با من می کنه امشب دوباره شب و تنهایی و ماه و ستاره                   من عاشقی دل خونم شکسته ای محزونم پناه این دل بی آشیون باش دلم تنگه ، تو با من مهربون باش

وچه کسی این چنین آشنا شده است

هنگامی دستم را دراز کردم که دستی نبود

هنگامی لب به زمزمه گشودم

که مخاطبی نداشتم

وهنگامی تشنه ی آتش شدم

که در برابرم دریا بودودریا بودو دریا

                       "دکتر علی شریعتی"